خنده بر هر درد بی درمان دواست جز بی جنبه بودن!

– از جاهایی که زمانی آنجا کار کرده ام اگر آمار بگیرید، یک خصیصه ی دائمی من، انرژی و خنده های بلند و شوخ طبعی ام بوده است. فارغ از پست و مرتبه ی شغلی، همیشه دلم خواسته هر جا هستم، آنجا غم و غصه نباشد و به خودم و اطرافیانم خوش بگذرد.

– آی آدم ها! آنکه را با شما مهربان است و با صبر و حوصله برخورد می کند و با شما با لبخند حرف می زند را از کارش پشیمان نکنید.

– اینجا که هستم، از آن خنده و انرژی اثری نیست، نه اینکه من عوض شده باشم، چند بار آمده ام امتحان کنم و دیده ام اوضاع از دستم خارج می شود. آدم های اینجا، وادارم کرده اند خندان نباشم. اینجا لبخند زدن و مهربان بودن، معنی اش یا باج دادن است و یا چراغ سبز نشان دادن به سرپیچی از قوانین. پوفففف!

– پرسنل اینجا، خسته ام می کنند. برای پسرک خندان، نگه داشتن لبخندش، انرژی می برد.

Advertisements
این ورودی در Uncategorized فرستاده شده است. پایاپیوند به آن را نشانه‌گذاری کنید.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s